Włóknoporka naziemna – charakterystyka gatunku
Włóknoporka naziemna, znana również pod nazwą naukową Byssoporia terrestris, to interesujący gatunek grzyba z rzędu gołąbkowców (Russulales). Swoją pierwszą klasyfikację zawdzięcza Christiaanowi Hendrikowi Persoonowi, który w 1805 roku opisał ten takson jako Poria terrestris. Przez lata zmieniała się jego przynależność systematyczna, aż w 1978 roku Michael J. Larsen i Bratislav Zak nadali mu obecną nazwę, klasyfikując go do monotypowego rodzaju Byssoporia. Gatunek ten jest znany z licznych synonimów, co odzwierciedla historię jego badań i klasyfikacji.
Systematyka i nazewnictwo
Włóknoporka naziemna należy do rodziny Albatrellaceae, w obrębie rzędu Russulales. Systematyka grzybów jest skomplikowanym zagadnieniem, a Byssoporia terrestris znajduje się w kategorii Incertae sedis, co oznacza, że nie przypisano jej jednoznacznie do żadnej konkretnej grupy w obrębie Agaricomycetes. W polskim nazewnictwie grzyb ten został zarekomendowany przez Władysława Wojewodę w 2003 roku, co świadczy o jego znaczeniu w krajowych badaniach mykologicznych.
Morfologia włóknoporki naziemnej
Owocnik włóknoporki naziemnej charakteryzuje się rozpostartą formą oraz miękką konsystencją. Jego grubość osiąga maksymalnie 3 mm, co sprawia, że jest łatwy do oddzielenia od podłoża. Hymenofor jest poroidalny, z warstwą porów w kolorze żółtawym lub ochrowym. Rurki są miękkie i gąbczaste, a pory mają nieregularny kształt oraz rozmiar od 2 do 3 mm. Brzeg owocnika ma ten sam kolor co pozostała część oraz wykazuje włóknistą strukturę z obecnością cienkich ryzomorfów.
Cechy mikroskopowe
Mikroskopowe cechy włóknoporki naziemnej są równie interesujące. W jej systemie strzępkowym występują strzępki monomityczne o cienkościennych ściankach. Ich szerokość wynosi od 3 do 4 µm, a rozgałęzienia zachodzą pod kątem prostym i są pozbawione sprzążek. W hymenium można zauważyć cieńsze odgałęzienia, których jest wiele. Podstawki mają kształt maczugowaty i osiągają rozmiary od 15 do 20 µm długości oraz około 5 µm szerokości. Ciekawym detalem jest obecność licznych kropli oleju w ich protoplazmie.
Zasięg występowania
Włóknoporka naziemna jest gatunkiem szeroko rozpowszechnionym, a jej stanowiska zaobserwowano głównie w Europie. Poza tym znane są również przypadki występowania tego grzyba na kontynentach amerykańskich oraz w Azji. W Polsce jednak przez długi czas gatunek ten był uważany za rzadko spotykany. Władysław Wojewoda przytoczył jedynie jedno historyczne stanowisko z 1902 roku, które zostało opisane przez Bogumiła Eichlera. Dopiero nowsze badania przeprowadzone przez Zofię Flisińską w 2004 roku oraz Dariusza Karasińskiego w 2016 roku potwierdziły obecność włóknoporki na terenie naszego kraju.
Siedlisko i ekologia
Włóknoporka naziemna preferuje specyficzne siedliska leśne. Jest to grzyb saprotroficzny, co oznacza, że żywi się martwym organicznym materiałem. W Polsce najczęściej można ją spot
Artykuł sporządzony na podstawie: Wikipedia (PL).