Wstęp
Operacja Undergo, znana również jako druga bitwa o Calais, miała miejsce we wrześniu 1944 roku i była kluczowym wydarzeniem w ramach większej kampanii alianckiej na zachodnim froncie II wojny światowej. Atak kanadyjskiej 3 Dywizji Piechoty na niemiecki garnizon w Calais miał na celu zneutralizowanie ciężkiej artylerii przybrzeżnej, która stanowiła zagrożenie dla alianckich operacji morskich. Działania te były częścią szerszej strategii mającej na celu oczyszczenie wybrzeża Kanału La Manche po sukcesach odniesionych podczas operacji Overlord i przełamania frontu w Normandii. W artykule przedstawimy tło sytuacyjne, przebieg bitwy oraz jej konsekwencje.
Tło sytuacyjne
Alianckie przełamanie frontu
Po katastrofalnej klęsce pod Falaise siły Wehrmachtu w północnej Francji musiały się wycofać. Brak rezerw obronnych spowodował, że niemieckie linie zostały rozciągnięte, a Adolf Hitler zakazał tworzenia nowych jednostek obronnych. Szybki postęp wojsk alianckich w regionie doprowadził do pilnej potrzeby zdobycia portów, co zlecono 1 Armii Kanadyjskiej. Dowódca alianckich sił lądowych, generał Bernard Montgomery, uznał, że kluczowe porty takie jak Hawr, Dieppe, Boulogne, Calais oraz Dunkierka będą niezbędne do zaopatrzenia armii w trakcie dalszych działań przeciwko Niemcom.
Obrona Calais
Calais był strategicznie ufortyfikowanym miastem, którego garnizon składał się głównie z nisko wyszkolonych żołnierzy. Pod dowództwem ppłk Ludwiga Schrödera, niemieckie siły liczyły około 7,5 tysiąca żołnierzy, jednak tylko część z nich była zdolna do walki jako piechota. Morale wśród obrońców było bardzo niskie, a wielu z nich było podatnych na aliancką propagandę. Na dodatek pozycje obronne były słabo przygotowane do długotrwałego oporu.
Planowanie operacji
Aby zneutralizować niemiecką artylerię przybrzeżną, alianci opracowali plan ataku przypominający operację Wellhit z Boulogne. Celem było „zmiękczenie” obrońców poprzez intensywne bombardowania z powietrza i morza przed rozpoczęciem ataku piechoty. Do wsparcia natarcia miały być użyte czołgi Churchill Crocodile oraz transportery opancerzone Wasp, które miały za zadanie wspierać piechotę w bezpośrednich starciach z nieprzyjacielem.
Bitwa o Calais
Początek ofensywy
Atak rozpoczął się 25 września 1944 roku o godzinie 10:15. Kanadyjska 7 i 8 Brygada piechoty zaatakowały jednocześnie z zachodu i południowego zachodu. Bombardowanie poprzedzające atak miało na celu osłabienie morale obrońców oraz ich gotowości do walki. Gdy kanadyjskie siły dotarły do pierwszej linii obrony, garnizon niemiecki szybko poddał się pod presją intensywnego ostrzału.
Sukcesy kanadyjskich brygad
Po zdobyciu Cap Blanc Nez przez kanadyjską 8 Brygadę sytuacja na froncie zaczęła się stabilizować dla sił alianckich. Kanadyjczycy zdobyli także strategiczne pozycje w Noires Mottes oraz Belle Vue. Pomimo trudności związanych z terenem oraz oporem ze strony obrońców, kanadyjskie jednostki kontynuowały nacisk na niemieckie pozycje.
Artykuł sporządzony na podstawie: Wikipedia (PL).