Marian Drobik – Życie i Działalność
Marian Edward Drobik, znany również pod pseudonimami „Dzięcioł”, „Witold”, „Wujek” oraz „Siwek”, to postać, której życie i działalność wojskowa pozostają w pamięci wielu Polaków. Urodził się 4 października 1898 roku w Komarówce Podlaskiej. Jego kariera wojskowa rozpoczęła się w trudnych czasach I wojny światowej, a jego losy splatały się z historią Polski w okresie międzywojennym oraz II wojny światowej. Zmarł prawdopodobnie w 1944 roku, a okoliczności jego śmierci pozostają niejasne.
Wczesne lata i początek kariery wojskowej
Drobik rozpoczął swoją działalność wojskową jako członek Polskiej Organizacji Wojskowej w latach 1915-1917. Po zakończeniu działań wojennych, w 1918 roku, został żołnierzem Wojska Polskiego. W marcu 1919 roku rozpoczął naukę w Szkole Podchorążych Piechoty w Warszawie, gdzie zdobywał wiedzę i umiejętności niezbędne do dalszej służby. Już 21 czerwca tego samego roku awansował na podporucznika piechoty.
W czasie wojny polsko-bolszewickiej Drobik wykazał się nieprzeciętną odwagą, biorąc udział w wielu starciach i odnosząc trzykrotne rany. Jego heroiczne czyny zostały docenione, co zaowocowało odznaczeniem go Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari w 1921 roku. Po zakończeniu wojny pełnił różne funkcje dowódcze, obejmując m.in. dowództwo kompanii i baonu w 22 pułku piechoty z Siedlec.
Kariera w Wojsku Polskim
W latach 1926-1928 Drobik kształcił się w Wyższej Szkole Wojennej, co pozwoliło mu na dalszy rozwój kariery. Po ukończeniu nauki został oficerem sztabu w 27 Dywizji Piechoty, a następnie referentem Oddziału I Sztabu Głównego. W 1931 roku pracował w Dowództwie Okręgu Korpusu nr VII w Poznaniu, a dwa lata później objął stanowisko dowódcy kompanii w 23 pułku piechoty.
Jego umiejętności dowódcze zaowocowały awansem na majora w 1935 roku oraz objęciem funkcji szefa sztabu 3 Dywizji Piechoty Legionów w Zamościu. W czasie kampanii wrześniowej Drobik pełnił obowiązki szefa Oddziału III Sztabu Grupy Operacyjnej „Śląsk”, gdzie miał do czynienia z niezwykle trudną sytuacją oraz chaosem wynikającym z agresji niemieckiej.
Działalność konspiracyjna podczas II wojny światowej
Po klęsce wrześniowej Drobik zaangażował się w tworzenie organizacji konspiracyjnych na terenie Lublina. Od października 1939 do maja 1940 roku był szefem sztabu Komendy Okręgu Lublin SZP-ZWZ, co przyczyniło się do zorganizowania oporu wobec okupantów. Na przełomie lat 1941-1942 został zastępcą Wacława Berki, szefa Oddziału II (wywiad i kontrwywiad) Komendy Głównej ZWZ.
Wiosną 1942 roku Drobik objął stanowisko szefa Oddziału II i pełnił tę funkcję aż do grudnia 1943 roku. W tym czasie uczestniczył w wielu istotnych operacjach, m.in. zdobyciu dokumentacji dotyczącej rakiet V-2 oraz opracowaniu systemu informacyjnego dla przekazywania aliantom zachodnim informacji o wydarzeniach na froncie w
Artykuł sporządzony na podstawie: Wikipedia (PL).