Karat – Ikona Niemieckiego Rocka Progresywnego
Karat to niemiecki zespół rockowy, którego historia sięga 1975 roku, kiedy to powstał we Wschodnim Berlinie. Z biegiem lat zyskał on uznanie nie tylko w rodzimym kraju, ale również w Berlinie Zachodnim, przede wszystkim dzięki wydaniu albumu „Der blaue Planet” w 1982 roku. Ta płyta stała się najlepiej sprzedającym się albumem w obu częściach Niemiec, a Karat zajął poczesne miejsce w panteonie zespołów rockowych śpiewających w języku niemieckim.
Początki i ewolucja zespołu
Zespół Karat powstał z jazz-rockowej grupy Panta Rhei. W jego skład weszli utalentowani muzycy, tacy jak wokalista Hans-Joachim „Nuemi” Neumann, klawiszowiec Ulrich „Ed” Swillms oraz basista Henning Protzmann. Do zespołu dołączyli także perkusista Konrad „Connie” Burkert oraz gitarzyści Herbert Dreilich i Ulrich Pexa. W ciągu pierwszych kilku lat działalności skład grupy przeszedł kilka zmian, co wpłynęło na ich brzmienie i kierunek muzyczny.
W 1976 roku Burkert został zastąpiony przez Michaela Schwandta, a Pexa przez Berna Römera. Neumann opuścił zespół w 1977 roku z powodu obowiązkowej służby wojskowej, co miało istotny wpływ na dalszy rozwój grupy. W tym okresie Karat wydał kilka singli, które znalazły się na debiutanckim albumie zatytułowanym po prostu „Karat”. To właśnie ta płyta zawierała utwór „König der Welt”, który stał się wizytówką zespołu i zdefiniował jego styl jako rock psychodeliczny.
Rozkwit kariery i sukcesy
W 1979 roku Karat wydał swój drugi album „Über sieben Brücken”, który przyniósł im znaczną popularność. Utwór „Albatros” wyróżniał się nie tylko długością – ponad siedmiu minut – ale także wymownym tekstem krytykującym sytuację polityczną w NRD. Refren zawierał słowa o albatrosie, który nie zna granic, co można interpretować jako metaforę wolności. Tytułowa piosenka „Über sieben Brücken mußt Du geh’n” do dziś pozostaje jednym z najbardziej rozpoznawalnych utworów zespołu.
Trzeci album zespołu, „Schwanenkönig”, wydany w 1980 roku, umocnił pozycję Karata zarówno we Wschodnich, jak i Zachodnich Niemczech. Jednak to dopiero czwarty album – „Der blaue Planet” – wydany w 1982 roku przyniósł im prawdziwy przełom. Album rozszedł się w ponad 1,3 miliona egzemplarzy i stał się nie tylko największym sukcesem Karata, ale również jednym z najlepiej sprzedających się albumów artystów z NRD.
Wyzwania i zmiany
Po sukcesie „Der blaue Planet”, zespół kontynuował swoją karierę, wydając album „Die sieben Wunder der Welt” w 1983 roku. Ten krążek zdobył uznanie zarówno w Niemczech, jak i poza nimi, dotrzymując kroku trendom muzycznym tamtych czasów. W 1984 roku Karat otrzymał Państwową Nagrodę NRD w dziedzinie Sztuki i Literatury oraz prestiżową nagrodę telewizyjną „Złota Europa” po występie w popularnym programie „Wetten dass…?”.
Jednakże zmiany personalne w zespole zaczęły wpływać na jego dynamikę. W 1987 roku Ulrich Swillms opuścił grupę ze względów zdrowotnych. Jego odejście oznaczało dla zespołu nowy rozdział – zmieniający się skład oraz zm
Artykuł sporządzony na podstawie: Wikipedia (PL).