Wstęp do historii 9P133 Malutka-P
9P133 Malutka-P to radziecka samobieżna wyrzutnia przeciwpancernych pocisków kierowanych, która została opracowana na bazie pojazdu BRDM-2. Jej powstanie miało na celu dostosowanie się do zmieniających się warunków pola walki oraz wprowadzenie nowoczesnych rozwiązań technologicznych w armii radzieckiej. W artykule przedstawimy historię tego systemu uzbrojenia, jego konstrukcję oraz zastosowanie na polu bitwy.
Geneza i rozwój
W drugiej połowie lat 60. XX wieku Związek Radziecki rozpoczął intensywne prace nad nowymi systemami przeciwpancernymi, co było odpowiedzią na rozwój technologii wojskowej u przeciwników. W tym kontekście pojawiła się potrzeba modernizacji starszych zestawów rakietowych, aby mogły sprostać wymaganiom współczesnych konfliktów zbrojnych. Projekt 9P133 Malutka-P był jednym z kluczowych elementów tych działań.
Podstawy konstrukcyjne
Wyrzutnia 9P133 opierała się na podwoziu opancerzonego pojazdu rozpoznawczego BRDM-2, co zapewniało jej mobilność oraz ochronę w trudnych warunkach terenowych. Na tym podwoziu zamontowano nowoczesną aparaturę do półautomatycznego kierowania pociskiem, co znacznie zwiększyło precyzję rażenia celów. System ten był przeznaczony do użycia pocisków przeciwpancernych 9M14 Malutka, które również zostały zmodernizowane i przyjęte do służby jako 9M14P.
Oficjalne wprowadzenie do służby
Wyrzutnia 9P133 Malutka-P została oficjalnie przyjęta do uzbrojenia Armii Radzieckiej 18 grudnia 1969 roku. Seryjna produkcja rozpoczęła się jednak dopiero w 1971 roku, kiedy to wyprodukowano jedynie 17 pojazdów. Dopiero rok później rozpoczęto masową produkcję, co pozwoliło na zwiększenie liczby jednostek operacyjnych w armii. Wyrzutnia ta zaczęła zastępować starsze modele, takie jak 9P122, które również bazowały na podwoziu BRDM-2.
Identyfikacja i różnice konstrukcyjne
Jednym z kluczowych aspektów identyfikacji wyrzutni 9P133 jest różnica w liczbie okien w przedniej części pojazdu. Model 9P122 charakteryzował się jednym oknem, podczas gdy nowa wersja posiadała dwa okna. Takie zmiany nie tylko ułatwiały identyfikację pojazdów na polu bitwy, ale także były wynikiem optymalizacji konstrukcji w celu lepszego dostosowania do potrzeb załogi.
Zastosowanie w konfliktach zbrojnych
Wyrzutnia 9P133 Malutka-P znalazła zastosowanie nie tylko w Związku Radzieckim, ale także w wielu krajach bloku wschodniego oraz innych państwach na świecie. Szczególnie istotnym momentem była wojna arabsko-izraelska w 1973 roku, gdzie zestawy te okazały się niezwykle skuteczne. Wsparcie, jakie zapewniały siłom lądowym, przyczyniło się do zdobycia przewagi nad przeciwnikiem i wykazało zalety nowoczesnej technologii w działaniach wojennych.
Wykorzystanie przez inne państwa
Pojazdy te były wykorzystywane nie tylko przez armię radziecką, ale również przez inne kraje Układu Warszawskiego oraz niektóre państwa bliskowschodnie
Artykuł sporządzony na podstawie: Wikipedia (PL).