Wstęp
210 mm haubica 210/22 Modello 35 to włoska artyleria, która odegrała istotną rolę w czasie II wojny światowej. Powstała w odpowiedzi na potrzebę modernizacji ciężkiej artylerii, której tradycyjne modele były już przestarzałe. Prace nad tym nowym typem działa rozpoczęły się w drugiej połowie lat 30. XX wieku, kiedy to włoska armia postanowiła zastąpić starsze modele zarówno armat kal. 150 mm, jak i haubic kal. 210 mm nowocześniejszymi konstrukcjami. Prototyp haubicy został zaprezentowany w 1935 roku i od tego momentu rozpoczęła się droga do jej wprowadzenia na uzbrojenie.
Rozwój i konstrukcja haubicy
Haubica 210/22 Modello 35 została zaprojektowana przez zespół inżynierów pracujących w Servizio Tecnici Armi e Municioni, włoskim biurze technicznym odpowiedzialnym za rozwój broni. Konstrukcja tego działa była innowacyjna jak na tamte czasy, ponieważ zastosowano dwuogonowe łoże, które zapewniało stabilność podczas ognia oraz umożliwiało łatwy transport. Haubica wyposażona była w cztery koła zamontowane po dwa z każdej strony, co ułatwiało manewrowanie na polu bitwy.
W pozycji bojowej działo opuszczano na specjalną platformę umieszczoną pod łożem, a koła uniesiono, co pozwalało na skoncentrowanie siły ognia na celu. Zastosowanie obrotowego mechanizmu umożliwiało obrót działa o 360°, co zwiększało elastyczność w prowadzeniu ognia. Dodatkowo, ogony działa były mocowane do ziemi za pomocą wbijanych ostrzy, co zapewniało większą stabilność podczas strzelania.
Produkcja i wdrożenie
Produkcja seryjna haubicy 210/22 Modello 35 miała zostać zrealizowana przez zakłady Ansaldo znajdujące się w Pozzuoli. W ramach zamówienia z 1938 roku planowano wyprodukowanie co najmniej 346 sztuk tego działa. Niestety proces produkcji przebiegał wolno, co było wynikiem zarówno trudności technologicznych, jak i eksportu części wyprodukowanych haubic do Węgier. Węgrzy zakupili te działa i oznaczyli je jako 21 cm 39.M, a następnie dostosowali ich podwozia do własnych potrzeb.
W roku 1942 włoska armia dysponowała jedynie dwudziestoma haubicami modello 35 – pięcioma we Włoszech i piętnastoma używanymi przez jednostki walczące na froncie wschodnim. Niska liczba dostępnych egzemplarzy była spowodowana nie tylko opóźnieniami w produkcji, ale również intensywnym eksportem do innych krajów.
Służba podczas II wojny światowej
Po kapitulacji Włoch w 1943 roku produkcja haubic modello 35 nie została całkowicie wstrzymana. Zostały one przejęte przez Wehrmacht, który wykorzystywał je na frontach europejskich pod oznaczeniem 21 cm H 520(i). Działa te były używane przez niemieckie jednostki stacjonujące we Włoszech aż do zakończenia konfliktu. Pomimo zmiany właściciela, haubice te zachowały swoją funkcjonalność i skuteczność na polu bitwy.
Późniejsze losy haubicy
Po zakończeniu II wojny światowej zakłady Ansaldo próbowały wznowić produkcję haubic modello 35. Jednak sytuacja na rynku broni była zgoła odmienna niż przed wojną – rynek był nasycony bronią wyprodukowaną jeszcze podczas konfliktu, co znacząco wpłynęło na popyt na nowe modele. W
Artykuł sporządzony na podstawie: Wikipedia (PL).